KODAIKANAL

കൊഡൈക്കനാൽ യാത്ര -ഭാഗം 3

യാത്ര തുടരുകയാണ്.......

10) ഗ്രീൻവാലി വ്യൂ പോയിന്റ്.
പ്രകൃതിയൊരുക്കുന്ന വർണ്ണക്കൂട്ടുകളാൽ കണ്ണഞ്ജിപ്പിക്കുന്ന സുന്ദരമായ താഴ് വരകൾ കൊഡൈക്കനാലിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ തന്നെയാണ്. അത്തരം ഒരു കാഴ്ചയാണ് ഗ്രീൻവാലി വ്യൂ പോയിന്റ് നമുക്ക് നൽകുന്നത്.

ഹരിതാഭമായ കുന്നിൻ ചരിവുകൾ മനം കുളിർപ്പിക്കുമെങ്കിലും, അയ്യായിരത്തോളം അടി താഴ്ച്ചയുള്ള കിടങ്ങുകളുടെ കാഴ്ച ഏവരുടെയും മനസ്സിൽ ഭയം നിറക്കാൻ മതിയായവതന്നെയാണ്.

ഇത്തരം ഗർത്തങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടാകാം, ഇത് സൂയിസൈഡ് പോയിന്റെന്നും അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇന്ന് ഇവിടമെല്ലാം വേലികൾ കെട്ടി ഭദ്രമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

11) ഗോൾഫ് ക്ലബ്.

ഗ്രീൻവാലി വ്യൂ പോയിന്റിന്റെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെയാണ് കൊഡൈക്കനാൽ ഗോൾഫ് ക്ലബിന്റെ ആസ്ഥാനം. മഞ്ഞുമൂടിയ അന്തരീക്ഷമാണ്. ഈ ഗോൾഫ് കോഴ്സ്, അനേകം സിനിമകൾക്ക് പശ്ചാത്തലമായിട്ടുള്ളതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. നല്ലൊരു ലൊക്കേഷൻ തന്നെയാണിത്‌.

ഗോൾഫ് പ്രേമികളായ പന്ത്രണ്ട് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ പ്രവർത്തനഫലമായി 1895 ൽ രൂപീകൃതമായ ഒരു ക്ലബാണിത്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ, മിഷനറി പ്രവർത്തകരും, ബ്രിട്ടീഷ്- അമേരിക്കൻ സിവിലിയൻമാരും മാത്രം  അംഗങ്ങളായുണ്ടായിരുന്ന ക്ലബിൽ, ഇന്ന് വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നായി അറുനൂറിലധികം മെമ്പർമാരുണ്ട്.

12) പാമ്പാർ ഫാൾസ് (ലിറിൽ ഫാൾസ്)
ഗ്രീൻവാലിയിൽ നിന്നും കുറിഞ്ഞി ആണ്ടവർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട്; പാമ്പാർ ഫാൾസ്. പാമ്പാർ നദിയിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന ജലം, പല പടികളായ് താഴേക്ക് പതിക്കുന്ന പോലെ കാണപ്പെടുന്ന കാഴ്ച. വെള്ളം പതിക്കുന്നിടം കുളം പോലൊരു ജലാശയമാണ്. സഞ്ചാരികളായെത്തുന്നവർക്കും അവിടെയിറങ്ങി ഉല്ലസിക്കാം.

(This photo from internet)

ഗ്രാന്റ് കാസ്കേഡെന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. 1985 ൽ ലിറിൽ സോപ്പിന്റെ പരസ്യം ഇവിടെ ഷൂട്ട് ചെയ്തതിന് ശേഷം ലിറിൽ ഫാൾസെന്നും പേരുണ്ട്.

 ബസ് സ്റ്റാന്റിൽ നിന്നും ഏകദേശം നാല് കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇതൊരു ട്രക്കിംഗ് പോയിന്റാണ്. കുത്തനെയുള്ള കയറ്റം കയറേണ്ടതുണ്ട്. സമയ പരിമിധി കാരണം ഞങ്ങൾ അവിടേക്ക് പോകുന്നില്ല.

13) കുറിഞ്ഞി ആണ്ടവർ ടെമ്പിൾ.
ലെയ്ക് ഏരിയയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 3 കിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരത്തായി, ശാന്തസുന്ദരമായൊരു കുന്നിൻ മുകളിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ക്ഷേത്രം. ഇതൊരു  ശ്രീ മുരുക ക്ഷേത്രമാണ്. കുറിഞ്ഞി എന്നാൽ കുന്ന് എന്നും ആണ്ടവരെന്നാൽ ഈശ്വരനെന്നും അർത്ഥം. പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം പൂക്കുന്ന നീലക്കുറിഞ്ഞിച്ചെടികളുടെ സാമീപ്യമാണ് ഇതിനെ മഹത്താക്കുന്നത്.

1936ൽ ഒരു പാശ്ചാത്യ വനിതയാൽ നിർമ്മിതമായ ക്ഷേത്രമാണിത്. ഹിന്ദു ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ ആകൃഷ്ടയായ അവർ പിന്നീട് ലീലാവതി എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചുവെന്നും ചരിത്രം.

(This photo from internet)

കൊഡൈക്കനാലിൽ കാണാനായി ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങൾ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്. സമയ പരിമിതികാരണം ഈ യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. ഇനി വീട്ടിലേക്ക്.

ചില കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ:
a) കൊഡൈക്കനാലിനെ കാണണമെങ്കിൽ വേനൽ കാലമാണ് നല്ലത്; അനുഭവിക്കാനാണെങ്കിൽ തണുപ്പ് കാലത്ത് തന്നെ വരണം.

b) ചിലവഴിക്കാൻ കൂടുതൽ ദിവസങ്ങ ളുണ്ടെങ്കിൽ - ഡോൾഫിൻനോസ്, എക്കോ പോയിന്റ് മുതലായ ട്രക്കിംഗ് പോയിന്റുകളും സന്ദർശിക്കാവുന്നതാണ്.

c) വരുന്ന വഴിയിൽ, പാതയോരത്തായി ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട്; സിൽവർ കാസ്കേഡ്. ലെയ്ക്കിൽ നിന്നും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ജലമാണ് ഇങ്ങനെയൊരു  ദൃശ്യം സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് താഴേക്ക് ഗമിക്കുന്നത്.

കൊഡൈ യാത്ര -ഭാഗം 1 ഇവിടെ അമർത്തുക

കൊഡൈ യാത്ര -ഭാഗം 2 ഇവിടെ അമർത്തുക

KODAIKANAL

കൊഡൈക്കനാൽ - ഭാഗം  2


4.12.17 (തിങ്കൾ)
കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്ര ഇന്ന് വേണമെന്നാണ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്. പോകേണ്ട സ്ഥലങ്ങളുടെ ഒരു ഏകദേശ ധാരണ മനസിലുറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഉണർന്നെണീറ്റിരിക്കുന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി നല്ല തണുപ്പായിരുന്നു.  ഇപ്പോഴും കോഡമാറിയിട്ടില്ല.  മഞ്ഞുനീങ്ങിയാലേ ഇന്നത്തെ യാത്ര തുടങ്ങാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു.

3) കോക്കേഴ്സ് വാക്ക്.
പ്രകൃതി രമണീയമായ താഴ്  വരക്കാഴ്ച്ചകൾ മനസിലേക്കാവാഹിച്ചു കൊണ്ട് മന്ദഗമനം നടത്താവുന്ന സുന്ദരമായൊരു പാതയാണിത്.  മനോഹരമായ കുന്നിൻചരിവും, അവിടെ കാണുന്ന പാറക്കെട്ടുകളും, അവക്കിടയിലെ അഗാധമായ ഗർത്തങ്ങളും ഈ നടത്തത്തിന് ഒരു ഭീകരത നൽകുന്നതായി തോന്നിപ്പോകുന്നു. ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ അങ്ങനെ നടക്കാം.

ഇവിടെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, ദൂരെ ഡോൾഫിൻ നോസും, പാമ്പാർ വാലിയും കാണാമെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ഇവിടെയൊരു ടെലസ്കോപ്പ് ഹൗസുണ്ട്.

ആളൊന്നിന് ആറ് രൂപയാണ് ടിക്കറ്റ് നിരക്ക്. അതിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ പെരിയകുളത്തിന്റെയും, മധുര പട്ടണത്തിന്റെയും വിദൂര ദൃശ്യം കാണാനാകുമെന്നും അറിയാൻ സാധിച്ചു. പക്ഷെ കാലാവസ്ഥ പ്രതികൂലമായതിനാൽ, ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടാസ്വതിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കായില്ല. ഇക്കാഴ്ചകൾ കാണുന്നതിനായി സീസണിൽ പോലും ഉച്ചയോടെ വരുന്നതാണ് നല്ലതെന്നും അറിയാൻ സാധിച്ചു.

4) അവർ ലേഡി ലാ സാലെത്ത് ചർച്ച്.
കൊഡൈക്കനാലിൽ  ധാരാളം കൃസ്ത്യൻ പള്ളികളുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് സാലെത് മാതാ ചർച്ച്.

ഇതിന് നൂറ്റി അൻപത് വർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. 1866 ൽ നിർമ്മിതമായ ദേവാലയം.

നിർമ്മാണ വൈഭവത്തേക്കാൾ, അത് നിലകൊള്ളുന്ന പശ്ചാത്തലമാണ് ശ്രദ്ധേയമെന്ന് തോന്നി. ഭംഗിയായി പരിപാലിക്കപ്പെടുന്ന ചുറ്റുവട്ടം.

5) അപ്പർ ലേക്ക് വ്യു.
അടുത്ത ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയിലെ ഒരു കാഴ്ച മാത്രമാണിത്. ഇവിടെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, കൊഡൈ ലെയ്ക്കിന്റെ ഒരു ആകാശവീക്ഷണം സാധ്യമാണ്.

തടാകത്തെ പശ്ചാത്തലമാക്കിക്കൊണ്ട് വേണമെങ്കിൽ കുറച്ച് ഫോട്ടോസെടുക്കാം.

6) മോയിർ പോയിന്റ്.
ബേരിജാം ലെയ്ക്കിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്, ഏകദേശം നാൽപ്പത് മൈൽ നീളമുള്ളൊരു പാത നിർമ്മിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം വഹിച്ച പശ്ചാത്യ എഞ്ചിനീയറായിരുന്നു സർ തോമസ് മോയിർ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മക്കായ് നിർമ്മിച്ചൊരു വ്യൂ പോയിന്റ്. കുന്നിൻ ചരിവിനെ നോക്കിക്കാണാം എന്നതിൽക്കവിഞ്ഞ് മറ്റൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.

7) പൈൻ ഫോറസ്റ്റ്.
മനോഹരമായൊരു പ്രദേശം തന്നെയാണിത്. നോക്കെത്താ ദൂരത്തോളം വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന കോൺ  ഇനത്തിൽപ്പെട്ട പൈൻ മരക്കാട്. അടിക്കാടുകളില്ലാത്ത ഈ വനാന്തരങ്ങൾ നല്ലൊരു കാഴ്ച തന്നെയാണ്.

അവിടവിടെയായി ചിലർ നിന്ന് ഫോട്ടോകളെടുക്കുന്നുണ്ട്. നിരപ്പായ മരച്ചുവട്ടിലൂടെ ചിലർ ചുറ്റി നടക്കുന്നുണ്ട്. വീണു കിടക്കുന്ന മരത്തിലിരുന്ന് ചിലർ കുശലം പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നു.

നാരുകൾപോലെയുള്ള ഇലകൾ നിലത്ത് വീണ് കിടക്കുന്നുണ്ട്. അതിന് മുകളിലൂടെയുള്ള നടത്തം ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവം തന്നെയാണ്. നനഞ്ഞ ചകിരിക്കൂനയുടെ മുകളിലൂടെ നടക്കുന്ന പോലെ. അനേകം സിനിമകൾക്ക് പശ്ചാത്തലമായൊരു പ്ലാന്റേഷനുള്ളിലൂടെയാണ് ഞാനിപ്പോൾ സഞ്ചരിക്കുന്നത് എന്നോർക്കുമ്പോൾത്തന്നെ വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷമാണ് മനസിന്.

8) പില്ലർ റോക്ക് വ്യൂ പോയിന്റ്.

അഗാധമായ കൊക്കയിൽ നിന്നും ആകാശത്തേക്ക് തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന വലിയ തൂണുകൾ പോലെ, രണ്ട് പാറകൾ, അങ്ങ് ദൂരെയായ് കാണുന്നുണ്ട്. അതിശയം ജനിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച തന്നെ. പാറകളിൽ കുടുങ്ങിയെന്ന പോലെ, പല തട്ടുകളായ് നിൽക്കുന്ന മേഘപാളികൾ. വലിയ പാറക്കെട്ടിന് മുകളിലായി, കഷണ്ടിക്ക് മുകളിലെ അൽപ്പ കേശം പോലെ കാണപ്പെടുന്ന പച്ചപ്പ്. ചുറ്റും വിശാലമായ താഴ് വരക്കാഴ്ചകൾ തന്നെ.

9) ഡെവിൾസ് കിച്ചൻ അഥവ ഗുണകേവ്.
ഇതൊരു അപകടമേഖലയാണ്. സാഹസികരായ അനേകം സഞ്ചാരികൾക്ക് ജീവനാശം സംഭവിച്ച ഒരു ദുരന്തഭൂമി കൂടിയാണിത്.

ട്രക്കിംഗ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന സാഹസികരായ സഞ്ചാരികൾ മാത്രം ഒരു കാലത്ത് വന്നിരുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു ഇവിടം. പില്ലർ റോക്കിന്റെ ഇടയിലുള്ള വലിയ കിടങ്ങുകളും, ഗുഹകളും തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം. അതിലേക്കുള്ള സാഹസികതയാണ് പലരെയും മരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. കാഴ്ചയിൽ ചെറുതെന്ന് തോന്നിക്കുന്നതും, എന്നാൽ സദാസമയവും മഞ്ഞുമൂടിക്കിടക്കുന്നതിനാൽ ആഴം കൃത്യമായറിയാത്തതുമായ കിടങ്ങുകളിലേക്ക് കാൽ വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു പലരും.

കിടങ്ങുകൾക്കിടയിലൂടെ ഇടക്കിടക്ക്, അടുക്കളയിൽ നിന്നും  പുകയെന്നപോലെ, ഉയർന്നു വരാറുള്ള കോഡമഞ്ഞു കണ്ടിട്ടാകാം; വീണാൽ തിരിച്ച് കിട്ടാത്ത ഇതിനെ ഡെവിൾസ് കിച്ചൻ എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

നല്ലൊരു  വ്യൂ പോയിന്റുണ്ടിവിടെ. പ്രഗൽഭനായൊരു ശിൽപ്പി, കരിമ്പാറയിൽ കണക്ക് തെറ്റാതെ അഗാധതയിലേക്ക് ചെത്തിയെടുത്ത പോലെ, കുത്തനെയുള്ള കൊക്കയോട് കൂടിയ കാഴ്ചസ്ഥലം.

1991 ൽ, കമലഹാസൻ നായകനായ ഗുണ എന്ന സിനിമയിൽ ഇവിടവും, ഇവിടത്തെ ഗുഹകളും പശ്ചാത്തലങ്ങളായിരുന്നു. അതിന് ശേഷമത്രെ ഈ പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പേരറിഞ്ഞതും, ഇവിടേക്ക് ജനപ്രവാഹം കൂടിയതും. ഈ സിനിമക്ക് ശേഷമാണ് ഇതിന് ഗുണകേവ് എന്ന് പേര് വന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. കൊഡൈക്കനാലിന്റെ ടൂറിസ്റ്റ്റ്റ് ഭൂപടത്തിൽ ഇന്നിതിന് ഒഴിച്ച് കൂടാനാകാത്ത ഇടം തന്നെയാണുള്ളത്.

സഞ്ചാരികൾ കൂടിയതോടെ, അപകട സാധ്യത മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ട്, ഇന്നിവിടെ സുരക്ഷാ വേലികൾ പണിതിട്ടുണ്ട്. കിടങ്ങുകൾക്ക് മുകളിൽ ഉരുക്ക് നെറ്റുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. പല ഭാഗങ്ങളിലേക്കുമുള്ള പ്രവേശനം നിരോധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

ഇതെല്ലാം മറികടന്നു കൊണ്ട്, അപകടകരമായ രീതിയിൽ സെൽഫികളെടുക്കുന്ന പലരെയും ഇവിടെ കാണാറുണ്ടെന്ന് ചിലർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

അപായസൂചനകൾ ഉൾക്കൊണ്ടു കൊണ്ട്, ഒരിക്കലെങ്കിലും എല്ലാവരും ഇവിടം സന്ദർശിക്കണമെന്ന് തന്നെയാണ് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്.


(കൊഡൈ കാഴ്ചകൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല... തുടരും..... ദയവായി പിൻതുടരുക)


ഭാഗം 3 ഇവിടെ അമർത്തുക.


ഭാഗം 1 ഇവിടെ അമർത്തുക.

KODAIKANAL

കൊഡൈക്കനാൽ യാത്ര -ഭാഗം 1

സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും ഏഴായിരം അടി ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നൊരു സുഖവാസകേന്ദ്രം. കോഡമഞ്ഞുമൂടിയ ആന്തരീക്ഷം. മനം കുളിർക്കുന്ന തണുപ്പുള്ള കാലാവസ്ഥ. എന്റെ നാട്ടിൽ നിന്നും വെറും ഇരുനൂറ്റി അൻപത് കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലെ ഇങ്ങനെയൊരു സ്ഥലമുള്ളത് കാണാൻ ഇതുവരെ സാധിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ, എനിക്കെന്നും ഒരു കുറച്ചിൽ തന്നെയായിരുന്നു തോന്നിയിരുന്നത്. അതെ;കൊഡൈക്കനാൽ. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ പ്രധാന സുഖവാസകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായ കൊഡൈക്കനാലിലേക്കാണ് ഇപ്രാവശ്യത്തെയാത്ര തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

2.12.17 (ശനി)

വഴികളിലെ വസന്തം:

കേരള അതിർത്തി കടക്കുന്നതോടെ, വിശാലമായ കൃഷിയിടങ്ങൾക്ക് നടുവിലൂടെയുള്ള, വളവില്ലാത്ത പാതയാണ് മുന്നിൽ. നോക്കെത്താ ദൂരത്തോളം വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന കൃഷിത്തോട്ടം. പച്ചക്കറികളും, കമ്പവും, മാവും, പപ്പായയുമെല്ലാം വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിൽത്തന്നെ കൃഷി ചെയ്യുന്ന പാടങ്ങൾ. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതെല്ലാം അനുഭൂതി ദായക ദൃശ്യങ്ങൾ തന്നെ.

കുറേ ദൂരം സഞ്ചരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, ഒരു വിശേഷ ദൃശ്യം കണ്ടതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ് അവിടെ വഴിയരികിൽ വണ്ടി നിർത്തിയത്. കൂറ്റനൊരു കാറ്റാടിയന്ത്രം. യാന്ത്രി കോർജത്തെ വൈദ്യതോർജമാക്കി മാറ്റുന്നതിനുള്ള മനുഷ്യന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം. കൃഷിയിടങ്ങളിൽ അവിടവിടെയായി പല വലിപ്പത്തിലുള്ള കറ്റാടി യന്ത്രങ്ങൾ വേറെയും കാണുന്നുണ്ട്.

കാറ്റിന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന, വലിയ ലീഫുകളോട് കൂടിയ കൂറ്റൻ യന്ത്രങ്ങൾ. മക്കളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഇതെല്ലാം പുസ്തകത്തിന് പുറത്തുള്ള പുതിയ അറിവുകൾ തന്നെയായിരിക്കും.

പളനി:
വൈകുന്നേരത്തോടെ ഞങ്ങൾ പളനിയിലെത്തി. ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെയാണ് താമസം. ആണ്ടവ ദർശനം പുണ്യം!

3.12.17 ( ഞായർ )
കൊഡൈക്കനാലിലേക്ക് :
അടുത്ത ദിവസം. രാവിലെ പത്തു മണിയോടെത്തന്നെ ഞങ്ങൾ കൊഡൈക്കനാലിലേക്ക് പുറപ്പെടുകയാണ്. നല്ല റോഡ്. പാതയിലേക്ക് തണൽ വിരിക്കുന്ന പുളിമരങ്ങൾ. ഇലകളെ മറക്കുന്ന രീതിയിൽ മരത്തെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ. വായിൽ വെള്ളമൂറാൻ ഇതിൽപ്പരം എന്തു വേണം!

ചേരികൾപോലെ തോന്നിക്കുന്ന ധാരാളം ചെറ്റക്കുടിലുകൾ പാതയോരത്ത് കാണുന്നുണ്ട്. വൃത്തിഹീനമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന പ്രദേശവാസികൾ. അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന നായ്ക്കൾ. ഇക്കണ്ട  കാഴ്ചകളെയെല്ലാം പിന്നിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ വണ്ടി ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് കുതിക്കുകയാണ്.

മഞ്ഞുകാലമായതിനാലാകാം, ഉച്ചയാകാറായിട്ടും, ചുരത്തിലിപ്പോഴും നല്ല കോഡ പരക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്തന്നെ യാത്ര വളരെ സാവധാനത്തിലായത് തികച്ചും  സ്വാഭാവികം മാത്രം. ഇത്രയും കട്ടിയുള്ള കോഡമഞ്ഞിലൂടെ ഞാൻ ആദ്യമായാണ് വണ്ടിയോടിക്കുന്നത്. എന്റെ യാത്രാനുഭവങ്ങളിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ പുതിയൊരു വിശേഷം കൂടി!

കൊഡൈക്കനാൽ:
നഗരത്തിൽ നിന്നും ആറ് കിലോ മീറ്റർ മാറി, ശാന്തമായൊരു കുന്നിൻചരിവിലാണ് മുറിയെടുത്തിരിക്കുന്നത്. താഴ് വരയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കാവുന്ന നല്ലൊരു ലൊക്കേഷൻ. ഓഫ് - സീസണായതിനാൽ മുറി വാടകയും കുറവാണ്.

കാഴ്ചകളിലേക്ക്.
ഇപ്പോൾത്തന്നെ മൂന്നു മണിയായിട്ടുണ്ട്. ഭക്ഷണാനന്തരം, ഞങ്ങൾ വേഗം തന്നെ പുറത്തിറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.

I) കൊഡൈക്കനാൽ തടാകം.
ഏകദേശം അഞ്ചു കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിൽ പരന്നു കിടക്കുന്നൊരു തടാകം. അതിനെ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ഒരു റോഡുണ്ട്. അതിലൂടെയുള്ള സൈക്ലിംഗ് ഇവിടെയെത്തുന്ന സഞ്ചാരികളുടെ ഒരു ഇഷ്ട വിനോദം തന്നെയാണ്. അതിനാവശ്യമായ സൈക്കിളുകൾ അവിടെ വാടകക്ക് കിട്ടും. അപ്രകാരം സഞ്ചരിക്കുന്ന കമിതാക്കളെയും, സഹോദരങ്ങളെയും, യുവമിഥുനങ്ങളെയും, സുഹൃത്തുക്കളെയുമെല്ലാം കാണാം. കുതിരപ്പുറത്തൊരു സവാരി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതുമാകാം.

കേരളത്തിലെ ഏതോ വിദ്യാലയത്തിലെ കുട്ടികളാണെന്ന് തോന്നുന്നു, തടാകത്തിലൂടെ ആർത്തുല്ലസിച്ചു കൊണ്ട് ബോട്ടിംഗ് നടത്തുന്നുണ്ട്. വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ വിശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും പോലെ നിശ്ചലമായ്നിൽക്കുന്ന കോഡക്കുള്ളിലൂടെ, കൊഡൈ തടാകത്തിന്റെ ജലപ്പരപ്പിലൂടെ ഒരു യാത്ര ഞങ്ങളും ആസ്വതിക്കുകയാണ്.

2) ബ്രയന്റ് പാർക്ക്
തടാകത്തിന്റെ ഓരത്തായി ഒരു പാർക്കുണ്ട്, വൃത്തിയായി പരിപാലിക്കുന്ന ചെറിയൊരു ഉദ്യാനം. ഊട്ടിയിലെ ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാർഡന്റെ ഏഴയലത്തെത്തുകയില്ലെങ്കിലും, ധാരാളം സഞ്ചാരികൾ വന്നുല്ലസിക്കുന്നൊരു ഉദ്യാനം തന്നെയാണിത്.

സമയം അഞ്ചു മണി കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉള്ളു. ഇവിടെയും കോഡയുടെ മറവീണു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മുന്നിലെ ദൃശ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തത കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു തണുപ്പിന് ശക്തി കൂടി വരുന്നുണ്ട്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഇന്നത്തെ യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. ഇനി റൂമിലേക്ക്.


കൊഡൈക്കനാലിന്റെ കൂടുതൽ കാഴ്ചകൾ നാളെയാണ് (തുടരും.........)

കൊഡൈ യാത്രഭാഗം 2 ഇവിടെ അമർത്തുക


(Kodaikanal is a beautiful hill station in Dindigal district of Tamilnadu state. Its having so many accommodation facilities there including hotels,kottages,villas etc.)

അഗോറ അഥവ മൂന്നു ചങ്ങാതിമാർ ...!

(അഗോറ ഡയറിക്കുറിപ്പിൽനിന്ന് )


അഗോറയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഇക്കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ മാനസിക പിരിമുറുക്കങ്ങളുടെ ദിനങ്ങളായിരുന്നു. അതിനുള്ള കാരണം ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങൾക്കു തന്നെ അറിയുമായിരിക്കും; മറ്റൊന്നുമല്ല; അഗോറയിലെ ഒരു ദളത്തിനു ഈയിടെയായി ശാരീരികമായി ചില പ്രയാസങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നെണീറ്റുനിൽക്കാൻ പോലുമാകാത്ത അവസ്ഥ!

അസുഖം കുറച്ചു നാളുകളായി ഉള്ളതുതന്നെയാണ്. പക്ഷെ ഈ അവസ്ഥയിലായത് ഈയിടെയാണെന്നു മാത്രം. കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മരുന്നിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളാണെന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടെങ്കിലും, മാറ്റിയെഴുതാൻ മറ്റൊരു മരുന്നില്ലെന്ന നിസ്സഹായ ഭാവമാണ് ആധുനിക വൈദ്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഭിഷഗ്വാരന്മാർക്കെല്ലാം.

x  x  x  x  x

സദാ പ്രസന്നവദനനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ. വിമർശനങ്ങളെ തമാശകൾകൊണ്ട് ചെറുത്തു തോൽപ്പിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം. ആരെയും വശീകരിക്കാൻ പോന്ന പുഞ്ചിരി.

യുവത്വത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പിൽ യാത്രകൾക്ക് സമയം കണ്ടെത്തിയിരുന്ന വ്യക്തി. ആ നായക പാടവത്തിന്റെ കീഴിൽ യാത്രകൾ അഗോറക്കെന്നും ഒരു ഹരം തന്നെയായിരുന്നു. ആ യാത്രകൾ പലപ്പോഴായി ഇവിടെത്തന്നെ വിവരിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഓർത്തിരിക്കാൻ, അങ്ങനെ എത്ത്രയെത്ര യാത്രകൾ! സുഖത്തിലും ദുഖത്തിലും ഒരുമിച്ചു നടന്നിരുന്ന കൂട്ടുകാരൻ.

ആ സുഹൃത്തിന് വന്ന വ്യാപത്ത്, ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം താങ്ങാനാകുന്ന ഒന്നല്ല. പക്ഷെ, തളർന്നിരിക്കാൻ സമയമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവാണു ഞങ്ങൾക്കിപ്പോൾ; തണലായ് മാറുകയാണു വേണ്ടതെന്ന കർത്തവ്യ ബോധമായ് പിന്നെ മനസു നിറയെ.

x  x  x  x  x

ഡിസ്പെൻസറിയെയും, പഞ്ചായത്തോഫീസിനെയും, വീടിനെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ദിനചര്യകളെല്ലാം പതിവുപോലെ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലം. അന്നൊരു ശനിയാഴ്ച്ച; രാത്രി ടി.വിയുടെ മുന്നിൽ ചടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, യാദൃശ്ചികമായാണ് ഗോപുവിന്റെ ഫോൺ കോൾ വന്നത്;
"റഷീദിനു തീരെ സുഖമില്ല; സ്നോ വിളിച്ചിരുന്നു"
"എന്തുപറ്റി ?" ;ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"കൂടുതലൊന്നും അറിയില്ല; നാളെ അവിടെവരെയൊന്നു പോയാലോ?"
പിറ്റേന്നു രാവിലെ നേരത്തെതന്നെ ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു.

x  x  x  x  x

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴാണറിയുന്നത് അവൻ അടുത്തുള്ള പള്ളിയിൽ പോയിരിക്കുകയാണ്. ഉപ്പയുടെ ഖബറിനു മുന്നിൽ പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് വരുന്നതുവരെ ഞങ്ങളവിടെ കാത്തിരുന്നു. കുറേ മാസങ്ങളിലെ സാലറി യുണ്ട് വാങ്ങാണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. ആ സമയമത്രയും വെറുതെ കളയണ്ടല്ലോ എന്നു കരുതി, കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഞങ്ങളാ പണിയിലേർപ്പെട്ടു.

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ അവനെത്തി. നടത്തത്തിനു ചെറിയൊരു പന്തിക്കേടുണ്ടോ എന്ന സംശയം അപ്പോഴേ തോന്നിയിരുന്നു.

"കൊറേ നേരായോ വന്നിട്ട്" ; അവൻ ചോദിച്ചു; "നമ്മളെയൊക്കെ കാണാൻ കൊറച്ച് കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും" ;അവൻ തുടർന്നു, എന്നിട്ടൊരു ചിരിയും. അങ്ങനെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിൽത്തന്നെ തുടങ്ങി.

പതിവ് ശൈലിയിൽത്തന്നെ കുറേ നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി തന്റെ കൈവിരലിന്റെ സ്വാധീനം കുറയുന്നപോലെ തോന്നുന്നതായി ഇടക്കെപ്പോഴൊക്കെയോ അവൻ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതൊക്കെയൊരു തോന്നലായിരിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ സമാധാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

x  x  x  x  x

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. റഷീദിനു തീരെ സുഖമില്ലെന്ന്, വീണ്ടും ഫോൺ കോൾ വന്നിരിക്കുന്നു. കൈകൾ അനക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. കാലുകളുടെയും ശക്തി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ പോലുമാകാത്ത അവസ്ഥ. പ്രാഥമിക കർമ്മങ്ങൾക്ക് പോലും പരസഹായം വേണമെന്ന അവസ്ഥയെത്തിയിരിക്കുന്നു.

കോഴിക്കോട് പി.വി.എസ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നല്ലൊരു ന്യൂറോളജിസ്റ്റുണ്ട്. അവന്റെ ഉമ്മയോടും, ജ്യേഷ്ഠന്മാരോടും ചോദിച്ചതിനു ശേഷം, അദ്ദേഹത്തെ ഒന്നു കാണിച്ച് അഭിപ്രായമറിയാമെന്ന നിഗമനത്തിലെത്തി.

അടുത്ത ദിവസം തന്നെ റഷീദിനെയും കൊണ്ട് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. സ്കാനിംഗ്, ലാബ് ടെസ്റ്റ്‌ മുതലായ പതിവ് കടമ്പകൾ ഒരുപാട് കടന്നു. അവനാകെ തളർന്ന പോലെയായിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ വീൽചെയറിൽനിന്നും വലതുവശത്തേക്ക് ഊർന്നു വീഴുമ്പോഴും "ഞാനിപ്പോഴും യു.ഡി.എഫാ ഡാ....."എന്ന തമാശ, പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലാണെങ്കിലും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

x  x  x  x  x

അവന്റെ ലീവുകൾ ശരിയാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾക്കായി, ഒന്നു രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഡി.എം.ഒ ഓഫീസിൽ ചെന്നു. എച്.പി.എൽ കമ്മ്യൂട്ടു ചെയ്യാതെ എടുക്കുന്നതായിരിക്കും ഉചിതമെന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെയെങ്കിൽ മാത്രമെ 'വേണമെങ്കിൽ' കൂടുതൽ ദിവസം എടുക്കുന്നതിനുള്ള ലീവുകൾ എക്കൗണ്ടിൽ ഉണ്ടാകുകയുള്ളൂ.

x  x  x  x  x

ആധുനിക വൈദ്യം അനുശാസിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ തന്നെയായിരുന്നു, ഇത്രയും കാലം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നിട്ടും, ഇനിയുമൊരു സർജറിയല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗമില്ലെന്നു കേട്ടപ്പോൾ തളർന്നുപോയി. ഇതിനിടയിലാണ് ആയുർവേദത്തിലേക്ക് ഒന്നു മാറിച്ചിന്തിക്കാനായി അഭിപ്രായമുയർന്നത്. ബ്രെയിൻ ട്യൂമർ ചികിത്സയിൽ കഴിവ് തെളിയിച്ച ഒരു ഭിഷഗ്വരൻ അടുത്തുതന്നെയുള്ളപ്പോൾ 'എവിടെക്കിട്ടും നല്ല ചികിത്സ' എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ട ആവശ്യകതയുമില്ല. പക്ഷെ ആധികാരികമായൊരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ മാത്രം ഞങ്ങൾ ശക്തരല്ലല്ലൊ !

മനോജ് ഡോക്റ്ററുടെ പ്രാവീണ്യം, ഞങ്ങൾ വിവരിക്കാതെത്തന്നെ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതുതന്നെയാണ്. ട്യൂമർ കേസുകൾ അനേകം കൈകാര്യം ചെയ്ത് വിജയിച്ച പ്രഗൽഭൻ. സർക്കാർ സർവീസിലും സ്വന്തമായൊരു വ്യക്തിത്വം കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്ന പ്രതിഭാധനൻ. വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ പോയി പേപ്പറുകൾ പ്രസന്റുചെയ്ത അപൂർവ വൈദ്യൻ. ഇന്റർനാഷണൽ ജേർണലുകളിൽ ലേഖനം പ്രസിധീകരിച്ച പ്രഗൽഭൻ.

അദ്ദേഹത്തെ അറിയാവുന്ന ബന്ധുക്കൾ, ഈ അഭിപ്രായത്തെ രണ്ടുകയ്യും നീട്ടിത്തന്നെയാണ്‌ സ്വീകരിച്ചത്.

x  x  x  x  x

ഒന്നു ചലിക്കണമെങ്കിൽ പോലും പരസഹായം ആവശ്യമുള്ള സ്ഥിതിയാണിപ്പോൾ. ഈ അവസ്ഥയിൽ അവനെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകും?; OP യുടെമുന്നിൽ അധികനേരം കാത്തിരിക്കാൻ അവനെക്കൊണ്ട് സാധിക്കുമോ?; ഇങ്ങനെയെല്ലാം ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് ദൈവദൂതുപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി വന്നത്; "ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വന്നു കണ്ടോളാം". ഡോക്റ്ററുടെ വലിയ മനസ്സിന്‌ എങ്ങനെ നന്ദി പറഞ്ഞാലും മതിവരില്ലെന്നു തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ!

മനോജ് ഡോക്റ്ററുടെ സാധാരണ പരിശോധനാ സമയത്തിനു ശേഷം, അന്നുതന്നെ രാത്രി ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ റഷീദിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചു. വളരെനേരത്തെ വിശദമായ പരിശോധനക്കു ശേഷം തിരിച്ചും.

മനോജ് ഡോക്റ്ററെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, കേട്ടിട്ടുണ്ട്,  സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ ഇത്രയടുത്ത് മനസ്സിലാക്കാനുള്ളൊരു അവസരം മുൻപുണ്ടായിട്ടില്ല. അനേകം ഗുണഗണങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും അതിനൊത്ത ജാഡയൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ! ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നതിൽ അൽഭുതപ്പെടാനില്ലെന്നു തോന്നിയ സന്ദർഭങ്ങൾ!

അന്ന് തിരിച്ച് വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണിയായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ വാമഭാഗം കതകിനടുത്തുതന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്കറിയേണ്ടിയിരുന്നതും റഷീദിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ.

x  x  x  x  x

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. റഷീദിന്റെ കാര്യത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വന്നുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റക്കെണീറ്റു നടക്കാവുന്ന സ്ഥിതിയിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. സംസാരവും കുറേ മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മുന്നോട്ട് തൂങ്ങിയിരുന്ന ശിരസ്, നിവർത്തിപ്പിടിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയെത്തിയിരിക്കുന്നു. സന്തോഷം തോന്നിക്കുന്ന കാഴ്ചച്ചകൾ തന്നെ!

x  x  x  x  x

ഇതിനിടയിൽ പരാമർശിക്കാൻ വിട്ടുപോയൊരു ഡോക്റ്റർ കൂടെയുണ്ട്; ഷാനവാസ് ഡോക്റ്റർ. റഷീദ് ലീവെടുത്തപ്പോൾ, ആ ചാർജ്‌ അദ്ദേഹത്തിനായിരുന്നു കിട്ടിയത്. വളരെ ഉൽസാഹത്തോടെത്തന്നെ അതേറ്റെടുക്കുകയും, അവന്റെ, ബാക്കിയുളള സാലറി വാങ്ങുന്നതിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ യഥാ സമയം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹത്തെ, ഏതുരീതിയിൽ പ്രശംസിക്കണമെന്നറിയില്ല. എന്നിരിക്കിലും ആ നല്ല മനസ്സിനുമുന്നിൽ ഞങ്ങൾ ശിരസാ നമിക്കുന്നു.

x  x  x  x  x

റഷീദിനുവേണ്ടി പ്രയത്നിച്ച മനോജ് ഡോക്റ്ററോടും, ഷാനവാസ് ഡോക്റ്ററോടും, അവനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ച എല്ലാ നല്ലവരായ ജനങ്ങളോടും, ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം ഞങ്ങൾ നന്ദി പറയട്ടെ; അധികം വൈകാതെ അവൻ തന്നെ നേരിട്ടു പറയുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ; അങ്ങനെ സംഭവിക്കട്ടെ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ !!!!!!

സ്വന്തം
അഗോ (റ)

ഫാറൂക് കോളേജിലെ ചില ഓർമ്മകളിലൂടെ...!

(വീക്കെന്റ് ചെലവഴിക്കാൻ ഒരു ട്രിപ്പ് പോകുകയെന്നത് പതിവുള്ളതല്ല. പക്ഷെ, ഞാനെന്റെ മകൾ ഗൗരിക്കു കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേണ്ടിയാണെങ്കിലും ഇത്തവണ പോകേണ്ടി വന്നു; അധികം ദൂരേക്കൊന്നുമല്ല, നമ്മുടെ സ്വന്തം കോഴിക്കോട് ബീച്ചിലേക്ക്!)

ഫാറൂക് ഹയർ സെകന്ററി സ്കൂളിൽവെച്ച് കെൽട്രോണ്‍ നടത്തുന്ന ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ റീജക്കും പങ്കെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവിടെനിന്നും കോഴിക്കോട് ബീച്ചിലേക്ക് അധികം ദൂരമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പരീക്ഷക്കു ശേഷം ഒരു ചെറിയ കറക്കം തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു!

കലാലയ സമൃതി :
മലബാറിലെ പ്രശസ്തമായ കോളേജുകളിലൊന്നാണ് ഫാറൂക് കോളേജ്. ഇവിടെ പടിച്ചിറങ്ങി പ്രശസ്തരായവർ ഒരുപാടുണ്ട്. ഈ കലാലയ ക്യാമ്പസിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ഒരു വിജ്ഞാന കാംക്ഷിയായിരുന്നു, വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഞാനും!

സ്കൂൾ ജീവിതത്തിന്റെ കുട്ടിത്വത്തിൽനിന്നും കോളേജ് ജീവിതത്തിന്റെ യുവത്വത്തിലേക്ക് പ്രൊമോഷൻ കിട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷവുമായി തലയുയർത്തി നടന്നിരുന്ന കാലം! ആ ക്യാമ്പസിലൂടെ ഒന്നുകൂടെ കറങ്ങാനുള്ള ഒരവസരം കൂടെയാണെനിക്കിന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. കാരണം ഈ ക്യാമ്പസിന്റെ ഒരു കോണിൽത്തന്നെയാണ് പരീക്ഷ നടക്കുന്ന സ്കൂൾ. ഇന്നത്തെ കറക്കത്തിൽ ഞാനൊറ്റക്കല്ല, കൂടെ എന്റെ മകളുമുണ്ട്.

ഞായറാഴ്ച്ചയായതിനാൽ ക്യാമ്പസ് വിജനമാണ്. എങ്കിലും പരീക്ഷാർത്ഥികളുടെ കൂടെ വന്നവരെ അവിടവിടെ കാണുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങൾ നടത്തം തുടരുകയാണ്. ക്യാമ്പസിന് ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാനെന്റെ പ്രീ ഡിഗ്രി കാലം ചെലവഴിച്ച ക്ലാസ്, ലാബ്, ലൈബ്രറി മുതലായവയെല്ലാം കാണിച്ചും, വിവരിച്ചും മുന്നോട്ട് ഗമിക്കുകയാണ്.

ഒരിക്കൽകൂടെ ആ പഴയ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാനാഗ്രഹിച്ച നിമിഷങ്ങൾ! അന്നത്തെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ ഇന്ന് എവിടെയൊക്കെയാണെന്നറിയില്ല. എങ്കിലും എല്ലാവരും അവിടെവിടൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ. ചിരിയും കളിയും തമാശകളും നിറഞ്ഞ കലാലയ ജീവിതത്തിന്റെ സുഖമുള്ള നൊമ്പരം!

ക്യാമ്പസിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തായി നിലകൊള്ളുന്ന ഇൻഡോർ സ്റ്റേഡിയം. ഞാൻ അതിനടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. അതിനു മുന്നിലായ് കുറച്ചു പടികളുണ്ട്. ഇടക്കൊക്കെ ക്ലാസ് കട്ടുചെയ്ത് കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് വന്നിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന പടികൾ! അവിടെ കളി തമാശകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, അതിരുകളില്ലാത്ത ക്യാമ്പസ്‌ ജീവിതത്തിന്റെ തുറന്ന വാതായനികളിലൂടെ പാറി നടക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങളെന്ന് അറിഞ്ഞതേയില്ല. എല്ലാം സുഖമുള്ള ഓർമ്മകൾ മാത്രം!!

ഗ്രൗണ്ടിന്റെ ഒരു മൂലയിലുള്ള ക്ലാസിനടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. ആ ക്ലാസിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എനിക്കിന്നും വല്ലാത്തൊരു ചമ്മലാണ്.

കൂടെ നടന്നിരുന്ന പലർക്കും, ഒരു ചാപല്യമെന്നോണം, ഒരു ലൈനെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം. ആയിടെ എപ്പോഴോ തുടങ്ങിയ ഒരു മോഹം, അല്ലെങ്കിൽ, എനിക്ക് മാത്രം ഇല്ലല്ലോ എന്ന നഷ്ട ബോധം എന്നേ കരുതേണ്ടൂ, കൂടെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തിന്റെ പിൻതാങ്ങലും കൂടെയായപ്പോൾ, എവിടെനിന്നോ സംഭരിച്ച ധൈര്യവും പേറി, അന്നു ഞാനവളുടെ അടുത്തെത്തി, തലേന്നു രാത്രി ഉറക്കമിളച്ചിരുന്നെഴുതിയ സ്നേഹ സന്ദേശം അവൾക്കു കൈമാറി.

ഒരുപാട് പ്രാവശ്യം കറക്ഷനുകൾ വരുത്തിയ ഫൈനൽ പ്രിപ്രിന്റാണ്. ഗ്രാമർ മിസ്റ്റേക്കില്ലാതിരിക്കാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ചു വായിച്ചിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കുതന്നെ ഓർമ്മയില്ല. അതിനുള്ള മറുപടിക്കായി പിറ്റേന്ന് കാത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ, ഏതൊരു തുടക്കക്കാരന്റെയും പോലെ ആളിക്കത്തുന്ന തീയായിരുന്നെന്റെ മനസിലും.

വളരെ നേരത്തെ പ്രതീക്ഷയോടെയുളള കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ  അടുത്തു ചെന്ന് ചോദിച്ചു. 'മറുപടി, അച്ഛൻ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്' കേട്ടതും, വല്ലാത്തൊരു തളർച്ചയാണെനിക്ക് തോന്നിയത്. കാരണം അവളുടെ അച്ഛൻ ജോലിചെയ്യുന്ന എയർപോർട്ടിലെ പോസ്റ്റ്മാനായിരുന്നു എന്റെ അച്ഛന്റെ അനിയൻ.

"പെട്ടൂലൊ കൂട്ടുകാരാ ...." എന്ന ഭാവത്തിൽ തരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും, അവളേക്കാളും ഒരോണമെങ്കിലും അധികമുണ്ടിട്ടുള്ള പരപുരുഷനായ എന്റെ മുഖത്തുനോക്കി ആ കിളുന്തു പെണ്ണു തുടരുകയാണ്; 'കോളേജിലിതെല്ലാം സാധാരണമാണെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന്'. നല്ല അനുഭവ സമ്പത്തുള്ള അച്ഛന്റെ, മോളുതന്നെ! അന്നെനിക്കൊരു കാര്യം മനസ്സിലായി; കൂടുതൽ ഓണമുണ്ടിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യവുമില്ലാന്ന്.

എന്തൊക്കെയായാലും, കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ 'ആകെ നാറീന്നു പറഞ്ഞാൽ മതീലൊ'. ആ കുട്ടി കാരണം, പെണ്‍കുട്ടികളെ വളക്കാനറിയാത്തൊരു കൊള്ളരുതാത്തവനായി ഞാൻ മാറി. അവളിപ്പോ എവിടെയാണെന്നെനിക്കറിയില്ല. അടുത്ത എന്ട്രൻസിൽ എനിക്ക്, കോട്ടക്കലിൽ ബി. എ. എം. എസിന് കിട്ടിയതിനാൽ, ആ നാറ്റം അധികകാലം അവിടെ ചുമക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

ഞാൻ ചെയ്ത വിക്രിയകളും, എനിക്കു പറ്റിയ അമളികളും, മാത്രം ഒളിച്ചുവച്ചുകൊണ്ട് ക്യാംപസ് ജീവിതത്തെ സുന്ദരമായ്‌ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ, ഗൗരിയുടെ മനസിലും പഠിക്കണമെന്നൊരു ഇൻസ്പിറേഷൻ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്കധികം പ്രയാസപ്പെടേണ്ടി വന്നില്ല.

ബീച്ചിലേക്ക് :
സമയം വളരെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എക്സാം തീർന്നതിന്റെ പ്രത്യക്ഷ ലക്ഷണമായ മണിയടി ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി ബീച്ചിലേക്ക്.

വൈകുന്നേരമായിരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച്ചയായതിനാലാകാം ബീച്ചിൽ നല്ല ജനബാഹുല്യമുണ്ട്. തിരമാലകളിൽ ചാടിക്കളിച്ചും, മണൽപ്പരപ്പിൽ ഓടിക്കളിച്ചും അവർ ആസ്വതിക്കുകയാണ്. ചിലർ പട്ടം പറത്തലിന്റെ രസച്ചരട് വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.?

മണൽപ്പരപ്പിലൂടെ ഐസ്ക്രീം വണ്ടികൾ തള്ളി നടക്കുന്നവർ. നിലക്കടലയും, പോപ്കോണും കൊണ്ടുനടന്ന് വിൽക്കുന്നവർ, ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങയും, നെല്ലിക്കയും മറ്റും വിൽക്കുന്നിടത്തും നല്ല തെരക്കുണ്ട്. ആകെയൊരു ഉത്സവമയം.

വെള്ളത്തിലുള്ള കളി, ഗൗരിക്ക് വളരെ ഇഷ്ട്ടമാണ്. സമയം ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കടലിനു പുതിയൊരു പശ്ചാത്തല ഭംഗി നൽകിക്കൊണ്ട് സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയാണ്‌. ധവള വർണ്ണമായിരുന്ന പ്രകാശം, പിന്നീട് ചുവപ്പിലേക്കും, ഇപ്പോൾ ഇരുട്ടിലേക്കും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇനിയുമിവിടെ അധികനേരം ചെലവഴിക്കാനില്ല. ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്കു തിരിക്കുന്നതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് തുടങ്ങുകയാണ്‌.

ഗോവ

( അഗോറ ഡയറിക്കുറിപ്പിൽനിന്നു )


ഭാരതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറെ തീരത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഗോവയുടെ സുന്ദരമായ കടൽത്തീരങ്ങൾ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ് ഇപ്രാവശ്യത്തെ യാത്ര തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പതിവിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ട്രെയിനിലാണ് യാത്ര.

സുന്ദരമായ കൊങ്കണ്‍ പാതയിലൂടെ തുരങ്കങ്ങൾ താണ്ടിയുള്ള യാത്ര വളരെ രസകരമായൊരു അനുഭവമാണെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ, ഞങ്ങളുടെ യാത്രയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗവും രാത്രിയിലായിരുന്നതിനാൽ, ആ രസം പൂർണ്ണമായി ആസ്വതിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിച്ചില്ല.

ഉച്ചക്കു മുൻപുതന്നെ ഗോവയിലെത്തി. യാത്രാ ക്ഷീണത്തിന്റെ ചടപ്പ് എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത്‌ ശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടടുത്തുതന്നെ ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഞങ്ങൾ റൂമെടുത്തു.

പകൽ ഗോവയിൽ കറങ്ങുന്നതിനായി വിവിധ ടൂർ പാക്കേജുകളുമായി ധാരാളം ടൂർ കമ്പനികളുണ്ട്. ഞങ്ങൾ അതിലൊന്നിൽ ബുക്ക് ചെയ്തു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ യാത്ര തുടങ്ങും.

സുന്ദരമായ ധാരാളം കടൽത്തീരങ്ങളാൽ അനുഗ്രഹീതമാണ് ഗോവ. സ്വദേശികളും അതിലേറെ വിദേശികളും ദിനംപ്രതി വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനോഹരമായൊരു ഡെസ്റ്റിനേഷനാണിത്.

ഗോവയിലെ പ്രധാന ബീചുകളിലൊന്നായ 'കോൾവാ ബീച്ച്' ലേക്ക് ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന ഹോട്ടെലിൽ നിന്നും 5-6 കിലോമീറ്ററുകൾ മാത്രമേ ദൂരമുള്ളൂ. മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലേക്കൊരു യാത്ര ഇന്നിനി സാധ്യമല്ല. ഞങ്ങൾ അവിടേക്ക് ബസ് കയറി.

വിശാലമായ ബീച്ച്. വിദേശീയരായ ധാരാളം ജനങ്ങൾ അവിടെയാകെ നിറഞ്ഞിരുക്കുന്നു.
മിക്കവരും അവരുടേതായ പാശ്ചാത്യ വസ്ത്രധാരണ രീതിയിൽത്തന്നെ. കടൽക്കരയിൽ, ഓലമേഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ പന്തലുകളിലും  പുറത്തുമായി അവർ ഇഷ്ടംപോലെ ഉല്ലസിക്കുന്നു. ആദപസ്നാനം മതിയാക്കി ചിലർ ആഴീസ്നാനത്തിനൊരുങ്ങുകയാണ്. ഞങ്ങൾ നടത്തം തുടർന്നു .

ബീച്ചിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. സാഹസികത ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കായി, പാരാ സെയിലിങ്ങ് പോലുള്ള നിരവധി വിനോദങ്ങൾ അവിടെ നടക്കുന്നുണ്ട്. സ്പീട് ബോട്ടിൽ കെട്ടിയ പാരച്യൂട്ടിൽ, ബോട്ടിന്റെ ഗതിക്കനുസരിച്ച്, കടലിനു മുകളിലൂടൊരു യാത്ര ആരാണിഷ്ട്ടപ്പെടാത്തത്?!  പ്രത്യേകം രൂപകല്പ്പന ചെയ്തിട്ടുള്ള ബെൽറ്റിൽ, പാരച്യൂട്ടിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നുള്ള യാത്ര, കാണാൻ തന്നെ നല്ലൊരു രസമാണ്.

അസ്തമയ സൂര്യനെ വേറൊരു പശ്ച്ചാത്തലത്തിൽ നോക്കിക്കണ്ടുകൊണ്ട് വളരെ നേരം അവിടെ ചെലവഴിച്ചു.

നേരം വല്ലാതെ ഇരുട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഗോവൻ കടൽത്തീരങ്ങൾ അപ്പോഴും സജീവമാണെന്നിരിക്കിലും, ഞങ്ങൾ ഹോട്ടെലിലേക്കു തിരിച്ചു.

പിറ്റേന്നു രാവിലെ:
ടൂർ കമ്പനിയുടെ ചാർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട യാത്ര ഇന്നാണ് . ഞങ്ങൾ നേരത്തേതന്നെ റെഡിയായി നിന്നു.

ഞങ്ങളെക്കൂടാതെ, രണ്ടോ മൂന്നോ കുടുംബങ്ങളും കുറച്ച് ഉത്തരേന്ത്യക്കാരുമുണ്ട് ബസിൽ. യാത്ര തുടങ്ങുകയാണ്. എട്ടുമണിയോടെ യാത്രയാരംഭിച്ചു.

1) ബസിലിക്ക ഓഫ് ബോം ജീസസ്.

ഗോവയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന നാഴികക്കല്ലുകളിലൊന്നായ ബസിലിക്ക ഓഫ് ബോം ജീസസ് എന്ന ക്രിസ്തീയ ദേവാലയം കാണാനാണ് ഞങ്ങൾ ആദ്യം പോയത്. ഗോവയുടെ തലസ്ഥാനമായ പനജിയിൽനിന്നും ഏകദേശം 9 കിലോമീറ്റർ അകലെയായാണ് ഈ ദേവാലയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.

പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ, വിശേഷ സിദ്ധികൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കൃസ്തീയ പുരോഹിതൻ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു- സൈന്റ് ഫ്രാൻസിസ് ക്സേവ്യർ. മരണാനന്തരം അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഭൌതിക ശരീരം ഈ ദേവാലയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. വായു കടക്കാത്ത രീതിയിൽ ചില്ലുപേടകത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ശരീരം, 10 വർഷങ്ങളിലൊരിക്കൽ വിശ്വാസികൾക്കുമുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു. പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ ദിവസങ്ങൾ ന്നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിനു സാക്ഷികളാകാൻ ആയിരക്കണക്കിനു വിശ്വാസികളാണിവിടെയെത്തുന്നത്.

2) ശാന്ത ദുർഗ ടെമ്പിൾ

ഗോവയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണിത്. പോർച്ചുഗീസ് അധിനിവേശ കാലത്ത് കാര്യമായ നാശനഷ്ടങ്ങൾക്കിരയായ ക്ഷേത്രം, പിന്നീട് സുവാരി പുഴയുടെ മറുകരയിലേക്ക് മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയായിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, നാടിന്റെ പുരോഗതിക്കായി, തന്റെ മന്ത്രിമാരിലൊരാളുടെ നിർദ്ധേശപ്രകാരം ഷാഹു മഹാരാജാവാണിത് പുതുക്കി പണിയിച്ചത്. ഇന്നിത് ഫോണ്ട ജില്ലയിലെ കാവലേം ഗ്രാമത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

ഗോവയുടെ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ കാവലാളായി കരുതപ്പെടുന്ന ദേവിയുടെ ഈ ക്ഷേത്രം, കാഴ്ചയിലും സുന്ദരമായൊരു നിർമ്മിതി തന്നെയാണ്. ഇൻഡോ-പോർച്ചുഗീസ് വാസ്തു ശില്പ ചാരുതയിൽ വിരിഞ്ഞ ഈ മന്ദിരത്തിന് മുന്നിൽ മനോഹരമായൊരു ദീപസ്തംബമുണ്ട്. വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ ഈ സ്തംബം ദീപാലംക്രിതമായി ശോഭിക്കുന്നത് നയന മനോഹരമായൊരു കാഴ്ച്ച തന്നെയാണ്.

3) ലോട്ടോലിം വില്ലേജ്

അനേകം പ്രതിമകളും പുരാവസ്തുക്കളുമടങ്ങിയൊരു മ്യൂസിയം. പ്രാചീന ഗോവൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു പുന:സൃഷ്ടിയായി ഇതിനെ വേണമെങ്കിൽ പറയാം. ഗോവൻ സാമൂഹിക ജീവിതം, ജീവൻ തുടിക്കുന്ന ശിൽപ്പങ്ങളായി പുന:സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വഴി വാണിഭക്കാരും, പരമ്പരാഗത വേഷത്തിലുള്ള മുക്കുവരും, കർഷകരുമെല്ലാം നിശ്ചലരായി നോക്കി നിൽക്കുന്ന പോലെ! ഒരു സംസ്ക്രിതിയിലേക്കിറങ്ങിച്ചെന്ന പ്രതീതി. ഞങ്ങൾ വളരെ നേരം അവിടം  ചുറ്റിക്കണ്ടു.

4) ഡോണാ പോള ബീച്ച്

ഡോണ പോളയെ കുറിച്ച് ഒരുപാട് കഥകൾ പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സമാധാനത്തിന്റെയും സഹായത്തിന്റെയും പ്രതീകമായൊരു കഥ കേട്ടത് വശ്വസിക്കാനാണു ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നത്.

ശ്രീലങ്കയിലെ ജാഫ്നാ പട്ടണത്തിലെ വൈസ്രോയിയായിരുന്ന ഒരു പോർച്ചുഗീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ മകളായിരുന്നു ഡോണാ പോള. 1644 ൽ അവർ കുടുംബസമേതം ഇവിടേക്കു കുടിയേറി. ഇവിടത്തെ ജനങ്ങളുടെ സാമൂഹിക ഉന്നമനത്തിനായി അവർ വളരെയധികം പ്രയത്നിച്ചു. അതിനായി അനേകം ചാരിറ്റി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകി. ഇതിന്റെ നന്ദി സൂചകമായി, അവരുടെ മരണാനന്തരം ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ഈ ഗ്രാമത്തെ ഡോണാ പോള എന്നു നാമകരണം ചെയ്തു.

ഒരു കഥ ഇപ്രകാരമാണ്, ഡോണ എന്ന സമ്പന്നയായൊരു പോർച്ചുഗീസ്‌ യുവതി, പോള എന്നൊരു ദരിദ്ര മുക്കുവ യുവാവിനെ പ്രണയിച്ചുവെന്നും, ഈ ബന്ധം വീട്ടുകാർ എതിർത്തതിനാൽ ഈ മുനമ്പിൽനിന്നും കടലിലേക്ക് ചാടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തുവെന്നുമാണ് കഥ .

മറ്റൊരു കഥ ഇപ്രകാരമാണ് . അവർ വിവാഹിതരായെന്നും, കടലിൽ പോയ ഭർത്താവ്‌ തിരിച്ച് വന്നില്ലെന്നും, ഭർത്താവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ച് വളരെക്കാലം അവിടെ നിന്ന അവർ ഒരു പാറയായി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് .

കഥകൾ എന്തുതന്നെയാകട്ടെ, ഡോണ പോള ബീച്ച് വളരെ സുന്ദരമായൊരു ടൂറിസ്റ്റ് ഡെസ്റ്റിനേഷൻ തന്നെയാണ് . ഏതൊരു ടൂറിസ്റ്റ് പോയിന്റിലെയും പോലെ, പാതയുടെ ഇരുവശത്തും വഴിവാണിഭക്കാരുടെ നീണ്ട നിരതന്നെയാണ്. മനോഹരമായ പാത, ഞങ്ങൾ നടത്തം തുടർന്നു .

ഞങ്ങൾ മുകളിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. കഥകളറിയാതെ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ, പ്രതേകതകളൊന്നും ദർശിക്കാനാകാത്ത ഒരു സാധാരണ വ്യൂ പോയിന്റ്. പക്ഷെ, പാറക്കെട്ടുകളിൽ തല്ലിപ്പതഞ്ഞു നിർവീര്യമാകുന്ന കടൽത്തിരമാലകൾ സുന്ദരമായൊരു കാഴ്ച്ചതന്നെയാണ്. ഒന്നു രണ്ട് ബോളിവുഡ് സിനിമകൾക്ക് പശ്ചാത്തലമായതിനു ശേഷമത്രെ ഇവിടേക്കു ഇത്രയധികം സഞ്ചാരികൾ വന്നു തുടങ്ങിയത്.

യാത്ര അതിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. വീണ്ടും കോൾവ്വാ ബീച്ച്. ഏകദേശം മുക്കാൽ മണിക്കൂർ നേരമാണു ഞങ്ങൾക്കവിടെ അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ യാത്രയിലെ അവസാനത്തെ ഡെസ്റ്റിനേഷനാണിത്. നേരത്തെ റൂമിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തതിനാലും, ഞങ്ങളുടെ ട്രെയിൻ രാത്രിയിലായതിനാലും, തിരിച്ച് വേറെ ബസിൽ വന്നോളാമെന്നു, റൂർ കമ്പനിയോട് പറഞ്ഞിറങ്ങി.

ഇന്നലെ വേണ്ടുവോളം ആസ്വതിച്ച സ്ഥലം തന്നെയായതിനാൽ, മറ്റൊരു ദിക്കിലേക്കു നടന്നു. വൈകുന്നേരമായതിനാലാകണം, അവിടമെല്ലാം ജന സാഗരമായിരിക്കുന്നു. എല്ലായിടവും വിദേശീ സാന്നിദ്യംകൊണ്ട് സുന്ദരമാണ് .

അവിടൊരു ഭാഗത്ത് ചിലർ ബീച്ച് വോളിബോൾ കളിക്കുന്നുണ്ട്, ശേഷിക്കുന്ന സമയം അവിടെ ചെലവഴിക്കാമെന്നു തീരുമാനിച്ച് ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.

സമയം ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വീട്ടിൽനിന്നും നൂറുകണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെ, ഗോവയുടെ കടൽത്തീരങ്ങളിൽ, അലസമായിരുന്ന് തിരകളെണ്ണുമ്പോഴും, പതിവൊന്നും തെറ്റിക്കാതെ, സൂര്യൻ, അസ്തമയത്തിന്റെ അരുണിമ ചിതറിക്കൊണ്ട്, പടിഞ്ഞാറെ ചക്രവാളത്തിലേക്ക് ഊളിയിട്ടിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"മിനി ഊട്ടി"

മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ കൊണ്ടോട്ടിക്കടുത്തുള്ള അരിമ്പ്ര മല. അവിടെ "മിനി ഊട്ടി" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സ്ഥലമുണ്ട്. ഊട്ടിപോലെ സുന്ദരമല്ലെങ്കിലും സാമാന്യം തണുപ്പുള്ള അന്തരീക്ഷം. ഒഴിവ് ദിവസങ്ങളിൽ സ്വദേശീയരായ അനേകം ടൂറിസ്റ്റുകൾ ഇവിടെ വന്നു പോകുന്നു.

ഒഴിവ് കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഞാനും സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെ ഇവിടം സന്ദർശിക്കാരുണ്ട് .

അങ്ങനൊരു ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം. വീട്ടിൽ വെരുതെയിരിക്കുമ്പോഴാണു ഷഫീക്കിന്റെ കോൾ വന്നത്‌ ;
"ഫ്രീയാണെങ്കിൽ മിനി ഊട്ടിക്ക്‌ വാ..."
പിന്നൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല , കിട്ടിയതിട്ടുടുത്ത് വേഗം ചെന്നു .

വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ മിത ശീതോഷ്ണമായ ഇളം തെന്നലിൽ ഇവിടെ വെറുതെയിരിക്കുക വളരെ രസമാണ് .

ഈ അനുഭൂതി അനുഭവിക്കുന്നവരായിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ കൂടാതെ ഒരുപാട് പേരുണ്ടാകും എന്നും അവിടെ.

അവിടവിടെ പച്ചപ്പിനിടയിൽ  കാണപ്പെടുന്ന വലിയ പാറക്കെട്ടുകൾ, സ്വകാര്യ വ്യക്തികളുടെ  സ്ഥലങ്ങളാണു. അതിന്റെ ഉന്നതിയിൽ കയറി അനന്തതയിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതിയാണ് മനസ്സിന്.


കരിപ്പൂർ എയർപോർട്ടിന്റെ രണ്‍വെ ലക്ഷ്യമാക്കി താഴ്ന്നു പറക്കുന്ന വിമാനങ്ങൾ - ഇത്ത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് ഇത്ത്രയും നല്ലൊരു സൈഡ് ഷോട്ട് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തുനിന്നും കിട്ടിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല.

ഇതൊരു ടൂറിസ്റ്റ് പോയിന്റായി ഉയർത്താൻ ഗവണ്മെന്റിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട് . ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ മുഖം തിരിഞ്ഞുള്ള സമീപനം മാറുകയാണെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ അന്യ ദേശീയരായ ടൂറിസ്റ്റുകളെ വരെ ധാരാളമായി ഇങ്ങോട്ട് ആകർഷിക്കാനാകുമന്നാണു എന്റെ അഭിപ്രായം.

നാം വയനാട് ജില്ലയിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോൾ, എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടൊരു കാര്യം, എല്ലാ ടൂറിസ്റ്റ്‌ സ്പോട്ടുകളിലേക്കും എത്തിപ്പറ്റുന്നതിനുള്ള സൂചകങ്ങൾ പലയിടത്തും കാണാനാകും. ഇത്തരം സൂചക ഫലകങ്ങൾ അവിടവിടെ സ്ഥാപിച്ച് ഇങ്ങൊട്ട് കൂടുത്തൽ ജനങ്ങളെ ആകര്ഷിക്കാവുന്നതാണ് . അങ്ങനെ ടൂറിസത്തിന്റെ സാധ്യതകൾ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക വഴി അനേകം പേർക്ക് തൊഴിലവസരം സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കും.

സമീപ ഭാവിയിൽ തന്നെ ഇത് യാധാർത്ഥ്യമാകട്ടെ എന്ന് ആശിച്ചുകൊണ്ട് നിർത്തട്ടെ.